İçimdeki karmaşanın hükmü olsa,
Alsa götürse beni en ağır ceza ile cezalandırsa...
Bir hukmu olsa,olsa da bitirse bu ızdırabı.
Bitse bu kaygı,bitse bu eziyet.
Bir bıcak darbesıyle kesip atabılsem
Kesebilsem kangren kolu,
Yasamaya devam etsem.
Devam etsek canımın canıyla...
Yasadıklarım bir bedelse bu günahkarlıkta,
Ödedim,öderimde.
Yeterki bır sonu olsun bu keşmekeş hayatın.
Bir umut olsun doğan güneşe
Bir umut olsun günahsızıma,
İçimdeki karmaşanın hükmü olsa,
Nihayete erse bu hikaye.
Yarım kalsa da bedenim, yaşasam...
yaşamaya alışsam,
ve sonunda desem sana
sana ait anılardan,
dengemi bozan mutluluğundan,
beni üzen her detaydan
unutarak ve senden ayrılırak
bir son veriyorum
bir son veriyorum işte bu keşmekeşe...
(05/07.03.2008 antalya)
Sahra AksoyKayıt Tarihi : 7.3.2008 03:06:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Sahra Aksoy](https://www.antoloji.com/i/siir/2008/03/07/kesmekes-13.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!