Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Ve bir kum saatinin içinden geçmekte iken zaman,
güneş kerevetin arasından süzülürken
yalnızlığa gücenmemeli insan.
zaten yalnızlık çökmüş yazımıza,
doğarkende,
ölürkende yalnız değilmi insan............
A.Çakır
Kutlarım .
ZAMANLA NE ÇOK ACIYOR İNSAN......
TEBRİKLER.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta