Keşke Hayat Şiiri - Ragıp Özsinan

Zaman doldurabilsek çeşmelerden,

Açıp boşaltabilsek acılarımızı.

Ekip biçebilseydik zenginlikleri,

Yakabilseydik coşunca fakirliği.

Sebil olsaydı alemin sıhati,

Sofralarda tükete bilseydik hasreti.

Pencereden silseydik buğusuyla kaygıları,

Ağaçlardan toplaya bilseydik cesareti.

Sadece bir mum yansaydı öfkelenince,

Dostça bir nefes söndürseydi sakince.

Dolsaydı su, yerine göz yaşının,

Dökülseydi yalnız, bereketine toprağın.

Ateş yakmasaydi ellerimizi,

Soğuk üşütmeseydi tenimizi,

Deniz boğmasaydı bedenimizi,

Yalnız aşk acıtsaydı canımızı...