Sensizlik zormuş anne,
Ne olursa olsun, bir ana yetiyormuş insana.
Niye gittin ki,bıraktın beni,
Yoksa akşamları sofrayı toplamadığım için mi kızdın bana?
Özür dilerim anne!
Sen gitmeden önce hayaller kurardım:
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok beğendim rabbim kaleminizi daim eylesin
duyguların seferberlik ilan ettiği bu şiir de, duygularım, bin km uzaktaki anneme sefere gitti....
tebrik ederim...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta