sonra güneş doğdu
hiç yaşanmamış sayıldı onca gün
geçmiş yoktu, gelecek belirsiz..
sadece bugün vardı yaşanması gereken
sanata, aşka, kavgaya ve barışa
sadece bir gün yeterdi
biz insanlar anlamadık bunu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ama biz hep serserileri sewdik.. onların posterlerını astık duvarlara.. aslında tüm ınsanlara aıt harıka bı genelleme..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta