Geceleyin sessiz sokaklarda yürüyen bir adam,
Ay ışığının altında, düşüncelerine dalmış.
Aniden, iş hanının gölgesinden çıkan bir siluet,
Jartiyerinden kanlar süzülüyor, yardım diliyor sessizce.
Adam duraksar, gözleri korku ve şaşkınlıkla dolu,
Karşısında duran, yaralı ve çaresiz bu yabancıya bakar.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta