Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
karanlığı çok özledim biliyor musun ? hayatın anlamsız yorgunluğundan bir kaç vakit uzaklaşmak için gözlerimi kapadigimda varolan silüetinden çok yoruldum. karanlığını özledim esasında.
niyesini sorgulamakla geçen bilmem kaçıncı zifiri , elim hep solumda
keşke günün ilk ışıkları sana olan hasretimi de bıraksa ardında
şu boktan şehrin sokaklarında hiç bilmediğim kokuna denk gelmekten ödüm kopuyor aslında
sahi insan nasıl ellerini kavuşturamadigi bir beli düşler, başını yaslamadigi omzu nasıl dağ bilir . gönül ne bilsin ellerimi yüzünde gezdirirken denk geldiğim tumseklerin çukurların benliğini. .
suncacik aklım alır mı sanıyorsun her sokakta seni aranmayı.
nolurdu tutsaydin ellerimden bassaydin bağrına
yaslasaydim başımı omzuna yük olur muydum o yorgun ruhuna
opseydim dudaklarini dokunur muydu nefesim
sarsaydim kollarımla alsaydım koynuma, başını göğsüme yaslamak ürkütür müydü ki seni
inan konuşmazdım öylece dinlerdim seni
gidişine alışığım ya
doymaya bakardım belki de
ki ne mümkün
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta