böyle olmayaydı keşke gidişin
kahredici gelende yitik -naftalin gülümseyişin
hüzün kadehindeki uçurum gözlerin
baktığım hiçbir yerde sen zaten yoktun
gördüğüm kördüğüm sen değil hep bendim
tek bir görgü tanığı yok güzergâhının tek bir kuşun
sende buldum kendimi sende yitirdim-
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta