Keşke yalınayak dizleri çizilmiş mahallenin yaramaz çocukları olarak kalsaydık..
Ne dünün anılarını ne de yarının korkularını düşünseydik.
Keşke ülkeler de, sınır tanımayan hayallerimiz gibi olsaydı, ne zaman özlediysek gözümüzü kapatıysak özleneni karşımızda görebilseydik.
Keşke rüzgarın estirdiği yapraklar gibi savrulsaydık,
Güneşin ısısıyla yanan kumları hissetmeden denizlere açılsaydık. Keşke gözlerimizden yaşlar dökülseydi de acılarımızı unutsaydık.
Sevgiyle dolu kalplerimizle dünyaya yeniden başlasaydık.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta