Keşke ağlamayı becerebilsem.
Ya da unutabilmeyi...
Aslında en iyisi; yeniden doğabilsem!
Herşeyleri yoksayabilsem.
Ben de robotlaşabilsem.
Kalbimle düşünmesem, mantığımı kullanabilsem...
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta