Keşke ağlamayı becerebilsem.
Ya da unutabilmeyi...
Aslında en iyisi; yeniden doğabilsem!
Herşeyleri yoksayabilsem.
Ben de robotlaşabilsem.
Kalbimle düşünmesem, mantığımı kullanabilsem...
Kayıt Tarihi : 5.5.2011 13:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!