Geç kalmaktan nefret eden ben
Yine geç kaldım..
Keşke dememek adına onca uğraş veren ben
Şimdi senin için “keşke”deyim..
Hep erken doğduğumu düşünen ben
Bu kez vaktinde doğup, sana geç adım atmanın pişmanlığındayım..
Oysa yıllardır benimleydin..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta