Huzur içinde şükrederken Tanrıya
Ksanthippi ile Socrates’in aşkından da yüce bir aşk için,
Merhametsiz kopuşlarla merhametli kalışlar arasına sıkıştın;
bir süre sonra ise çıkıp gittin hatırlamaya ürktüğüm kabuslarımda…
Ve sen bir sevda iken şiirlerimde,
Alevlerle boyadığım mısralarım oldun…
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta