Bu sabah kar var dışarıda.
Umutsuzluk kapatmış gökyüzünü,
Sevdiklerimse çoktan terketmiş beni.
Keşke diyorum her an,
Keşke hiç tanımasaydım onları.
Beni değiştirecek fırsatı bulamasalardı,
Beni incitecek vakitleri olmasaydı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta