Kesit...
Nasılda kepengini indirip çekip gidiyordu gündüz,
Akşam ise teslim ediyordu kendini gecenin koyu esrarlı karanlığına.
Sokaklar inatla mücadele ediyordu karanlıkla, sokak lambasına tutunarak.
Gecenin o bilinmeyen saatlerinde yorgun düşüp bir bir sönüyordu evlerin lambaları.
Her hanede ayrı bir hikaye yaşanıyordu kimi yazılıp çiziliyor kimi anılardaki yerini alıyordu.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta