Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
"Kes işememek..."
Yada "buluşamamak",
Vuslata hep uzak kalmak!
İşte aşkın, sevginin, hatta dostluğun "yabanıl hali.."
Başladığı yerde kalmak,
Bir noktaya yönelememek...
İlginç...
Olağandışı...
Ama oluyor işte...
Tebrikler şiire Bekir Bey.
''...Biz, paralel iki çizgiydik,
Hiç kesişemedik !...''
şiirin özeti...
kaleminize, yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta