Kişneyince küheylân ansızın koptu yular
Gönlümün heybesinde bir moloz taş gibiyim
Bir-bir kuleleştikçe önümdeki kuyular
Yetmiyor bu yığını anlamaya duyular
Beynimin tandırında güveçtir kafatasım
Ben bu kafatasında kaynayan aş gibiyim
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta