ah ki yakasındayım takvimlerin
sancılı kahkahalarla gün yapraklarında
zamanın suskunluğu acıyan bir günce
ve yolculuklarım tenha
sessiz bir çark kanımda işleyen günah
isyana tutuluyor notlarım
günün aydınlığı boğazlanıyor
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta