ezginliğim,sensizliğimden
ve çaresizliğimden...
çok üzülüyorum bu sıra
zarlar hileli,
hayat daha tehlikeli
birazda hastayım,kırıklık var üzerim de
ama herkes bilmemeli...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel bir şiir inanki...
kutlarım şair yüreği...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta