Ve yağmur düştü toprağa
ve ben dışarıyı izliyordum ki
Eylüldü
soğuktu gün
kalbin de bugün kadar soğuktu
artık belki de bana
Ve akşam olmaktaydı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bu siir bıtmeeeeeez.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta