Hasretliğimi yüzüme vurdu gene gökyüzü
Yalnızlığımla alay etti
Güneşi istedim ondan, vermedi
Yayladım geceler diyârına bakmadan ardıma
Anamı bile unutmuşum yalnızlığımda
Hangi yüzle getirirdim ki onu
Hangi hasretliğin vurgusundan göğün rengini unutan yüzümle
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta