Evvel zaman içinde, bir kervan yolunu şaşırıp, buzlanan Gölbaşı Gölü’nün üzerinden geçerler. Buzun üstüne kar yağdığı için fark etmezler. Burası düz bir alan zannederler. Dinlenmek ve ısınmak için ateş yakarlar. Ateşin ısısından buzlar kırılır ve bir süre sonra batarlar. Canları, malları hepsi suya gömülürler.
Bu efsane unutulmasın diye bir şiirle anlatmak istedim.
Kervancı
Develeri art ardına,
İplere takmış kervancı.
Şimdi gidiyorsun, git
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin
Devamını Oku
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin




TEBRİKLER...yüreğinize sağlık sn Cahit Konut bey.
Tüm kâlbimle sizi destekliyorum....
En derin saygılarımla...başarılar dilerim...
Her şey gönlünüzce olsun..esen kalınız her daim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta