Ömür kervanında, kervancı başıydım
Pek çok hasta, sökel insanlar taşıdım
Her gittiğim yerde, ben baş tacıydım
Artık kervan için derman kalmadı bende
Ne dağlar ne tepeler aştım yaz ile güz
Doğru dürüst bir yol bulamadım dümdüz
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta