Kerpiç duvarların ardında açtık gözlerimizi
Tenimiz de toprak evlerin sıvası gibidir
Sarıya çalar yanaklar, kurudur dudaklar
Güneş yakmıştır tenimizi
Gecesi karanlıktı o duvarların ardı
Korku yoktu kalbimizde
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta