Kerpiç Damların İzi

Kıraç toprağın biten otuyum
Eskimeyen kadim töre notuyum
Şu yalan dünyanın dertli katıyım
Sılamın sönmeyen közüyüm ben

Yazın tozlu yolu kışın ayazı
Mertlik üzerine kurulmuş yazı
Hiç bitmez içimde sönmez bir sızı
Şu garip köyümün sözüyüm ben

Komşu komşusuna gönlünü açar
Bir bardak ayranını bölüşür içer
Kötülük Köşektaş'a uğramaz kaçar
Vefalı canların özüyüm ben

Kayalar dile gelse neler anlatır
Eski her bir hatırayı canlatır
Gönül bir bağlama hasret çınlatır
Viranın içindeki hazıyım ben

Harman yerlerinde dönerdi düven
Namustur, şereftir, sarsılmaz güven
Bulunmaz dünyada burayı seven
O kerpiç damların iziyim ben