Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
1961 Adıyaman
.Kerim BAYDAK
KERİM benim adım, merhaba derim.
E melim var dedim, kelâm ederim.
R ahman ve kadim, sensiz n’ederim.
İ man itikadim, mutlu giderim.
M aşuk eyledim, cezam öderim.
B akarsa yar cana, mutlu olurum.
ALLAH yeter bana, felâh bulurum.
Y ar damarda kana, akar kalırım.
D erim ki ahını, nasıl alırım
A rtık senden yana, sensiz solurum.
K im BAYDAK’ı ana, sessiz ölürüm.
