Bir çocuk vardı doğunun en doğusunda
Adı Kerem’di henüz on bir yaşında
Her çocuk gibi oyun kurar
Bayramlarda öpecek el arar
İki gün oluyor gördüm onu çarşıda
Saat olmuş tam yarıda
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta