Muharrem Ayı hüzün Peygamberine acı oldu matem oldu yürek yangını oldu
Zaten Kainatın Sultanı hep acıyla yoğrulmuştu
Daha anne karnındayken yetimlik kaderi olmuştu
Gül yüzlü Peygamberim anasının kucağına yetim doğmuştu
Annesini de babasının kabrinden dönerken Ebva denilen yerde sonsuzluğa uğurlamıştı
Yetimliğin öksüzlüğün acısı damarlarında dolaşmıştı
Ama Yaradan asla Nebisini yalnız bırakmadı
Handan,hamamdan geçtik
Gün ışığındaki hissemize razıydık
Saadetinden geçtik
Ümidine razıydık
Hiçbirini bulamadık
Kendimize hüzünler icadettik
Devamını Oku
Gün ışığındaki hissemize razıydık
Saadetinden geçtik
Ümidine razıydık
Hiçbirini bulamadık
Kendimize hüzünler icadettik




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta