Durgun sular akar mı gözlerinin içinden
Kirpiğin sehpalar mı idamına aşığın
Daha dönmeyeceksin anladım gidişinden
Bir daha vurmayacak yüzlere ayışığın
Bakışında kırıldı rüzgarların en serti
Soğuk dudaklarında çift kanatlı bir ayaz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta