Paşakırı’nda, tarla sürerken susuz kalmak,
Pamuktepe’de, koyunları çalı dibinde otlatmak,
Gölette, tadına doyulmaz balık tutmak,
Bir başkadır Keramettin’li olmak.
Kartal Kayalar’a çıkıp, dereye bakmak,
Hacıçeşme’nin acı suyundan tatmak,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




-harika isabet kaydetmişsin şairi'm.her yerleşim alanının birveya birkaç özelliği vardır.sek bu köyün özelliklerini kısada olsa okuyan beyinciklere aktarmaya çalışmışsın,kutluyorum.keşke her kabuğunu unutmıyan zat bir kaç kelime veya fotoğraf lada olsa tanıtabilmeye özen gösterebilse muhteşem köyümüzü.bende tanıtmaya çalıştım ancak yeterli değil,.dilerim daha fazla tanıtma fırsatını buluruz sevgil oğlum.
-hasan uzun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta