Tüm umutlarım tükenmişti,
Hayata küstüğüm gibi,
Kağıt ve kaleme de küsmüştüm
Yazmayı çıkarmıştım hayatımdan .
Hüzün keder bir yük misali omuzlarımdaydı.
Yazmak içimden gelmezdi,
Ne yazacağımı bilemezdim.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta