Nihal’im’e Risale: Sessiz Tevafükler
Nihal’im,
Sen bir sabah yıldızı gibi doğarsın içimde,
Gecenin koynunda saklanan umutlarımı aydınlatırsın.
Her bakışın, her gülüşün,
Kaderin ince işlediği nakış gibi ruhuma düşer.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta