Yine Bir lav damlası gibi düştü,
Beynimin hak orta yerine bir düşünce,
Şimdi şöyle enikonu düşününce,
Yakûb özlemle dolup taşmasaydı şayet,
Açar mıydı bir gömleğin yıpranmış kolu,
O âma gözlerini,
Sadece üzerine sürünce?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta