Biliyorsun, kentte kışlar hafif geçer.
Kentte kışlar hafif yaralar açar kalbe.
Üşürüz az, güleriz belki yağmuru bırakıp.
Ellerini yine cebine koyarsın göğsüne bastırıp,
Dilinden taze kokulu güller açtırırsın.
Kuruyup kalan ağaçları tekrar yeşertirsin.
Manolyalar, papatyalar ve sarı çiçeklerle,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta