Uykusuz gecelerim oldu Kentav buhranlarımda
Şizofren sabahlarım oldu.
Ağlamaklı düşlerimin dudaklarında gecelerce,
Acıtmayan, korsan aşklarım oldu.
Tüm hasretlerimi darağacına gönderdiğim,
Hepsini hüzün ağlarında astığım oldu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta