Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Düşlerin döşünde seni düşünsem
Gözlerim damlıyor kirpiklerimden
Bir güle günlerce yüzümü sürsem
Ömrümün geçtiği yıllar kanıyor
Diye boşuna Dememiştir ;)
'insan doğduğu yere benzer'miş şairim. 'kent sürgünü' kaleminiz daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta