KENGER
Sordum kurumuş kengere
Geldiğin belde nerede
İçini çekerek dedi
Siz onu sorun rüzgara
Yeşil dallarım ağardı
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




çok hoş bir anlatım...tebrikler
ekrem bozkurt
Üstadım maziye,çocukluğuma götürdün.
Kengere,biz' kereng' deriz.
Kökü derinlerdedir.İncecik dikenleriyle savunma yapar.
İlk baharın taze sebzesi sayılır. kökü derinlerde,dikenleri olmasına rağmen en çok kökten kesilen canlı.
Ama pes etmez her kesikten sonra yeniden yeşermeğe başlar.
Yaşama dört elle sarılan bir can.
Sonbaharda güzelbir gülüşü vardır.Artık tohum verme,yaşamını başkalarına devretme zamanı gelmiştir.Esen sonbaharınrüzgarı yardımıyla ayrı mekanlara sürüklenerek tohumlarını serper.
Acaba tanrı-ilah bunun neresine hikmeti koymuş...?
Tebrikler
Kutlarım.
Süleyman kaya
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta