Kədər boylananda fərəh yox olar,
Gün-gündən qüssə-qəm artıb çoxalar.
Məni öz” Mən”imdən dartıb çıxaran,
Içimdən asılan kəndir kimisən.
Belə yaşamağa dözüm qalmayıb,
Sənə deyiləsi sözüm qalmayıb.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta