kaçımız;
sabah kalktığında aynada gördüğü yüze gülümseyebiliyor korkmadan?
kaçımız aynada gerçek aksini görüyor acaba..?
kaçımız güne... güneşe... geceye...vefaya..
gönül dolusu merhaba diyebiliyor sadece kendi olarak...
kaçımız yaşıyor kimliğiyle..kişiliğiyle..saklanmadan..
söyleyin bana kaçımız hazırız..?
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta