kaçımız;
sabah kalktığında aynada gördüğü yüze gülümseyebiliyor korkmadan?
kaçımız aynada gerçek aksini görüyor acaba..?
kaçımız güne... güneşe... geceye...vefaya..
gönül dolusu merhaba diyebiliyor sadece kendi olarak...
kaçımız yaşıyor kimliğiyle..kişiliğiyle..saklanmadan..
söyleyin bana kaçımız hazırız..?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta