Kendini yorman faydasız

Dokunma yaralı gönlüme noğlur
Arkamdan ağlayıp durman faydasız
Dokunsan yarama olanlar olur
Gelenden geçenden sorman faydasız

Duyarsın sonra zamansız göçtü
Yanında götürdü bir çok gam yükü
Hatırla,san neki o geçmiş dünü
Boş yere kendini yorman faydasız

Dünya böyle dostum ölene kıymet
Döndükçe sonradan gülene kıymet
Dünya varlığına verene kıymet
Kabrin dört yanını sarman faydasız

Canım,lar gülüm, ler girmiş mezara
Haykır,san duymaz, ki ölmüş mezara
Artık benim için boşa çıkma pazara
Boşalıpta dostum dolman faydasız

Hep öyle oluyor keşke,ler kurmuş
Sessizce köşesine geçip oturmuş
Eğmiş,te başını dört büklüm olmuş
Sararıp ya sonra solman faydasız

Değerler gidince bilmek nafile
Ağlamak nafile gülmek nafile
Ardından saç başlar yolmak nafile
Gün akşam oldu görmen faydasız

Hüseyin'im geçmez dostun yarası
Bozuldu dünyanın işte ölçü darası
Zamanlar durmaz ki geçer sırası
Bundan sonra değer bilmen faydasız