Yırtıcı bir karanlık eritiyor
Gözlerimin, gözlerimin akını
Hoyrat bir hayat yoruyor beni
Ağaçlar yüzümü tırmalıyor yokuş yukarı
Bulutları asılı gökyüzünün kuşları göçmen
Yüreğimi kanatıyor bu gidiş geliş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta