mevlana demiş ki;
insanın,kendinden kopması
kendinden ayrılması kadar derin
ve acı bir ayrılık var mı?
dön artık kendine,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




keşke kolay olsa kendimizi bulmak efendim.bendende size en son yazdığım şiir gelsin.
Hani öyle bir an olur ya bazaen
yıkmak,yakmak istersin dünyayı
silinsin istersin hafızandan tüm yaşanmışlıkların
isyan edersin Tanrıya NİYE BEN diye
yüreğindeki herşeyi kusmak istersin bir bir iyisiyle,kötüsüyle
yapamadığındada feryadın damlalara dönüşüp
süzülür ya siyah inci misali yanaklarından,
işte o zaman kim olduğumuzu anladığımız andır.dostlar...saygılarımla..
Ne kaldı geriye...öl diyorsun:))keşke o kadar basit olsa o kendini bulmalar..oysa acılar çekerek yüzleşiyoruz kendimizle...işte o hevesler kıskançlıklar,hırslarla...lafta kolay uygulamada hep zordur kendini bulmalar...sevgiyle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta