mevlana demiş ki;
insanın,kendinden kopması
kendinden ayrılması kadar derin
ve acı bir ayrılık var mı?
dön artık kendine,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




keşke kolay olsa kendimizi bulmak efendim.bendende size en son yazdığım şiir gelsin.
Hani öyle bir an olur ya bazaen
yıkmak,yakmak istersin dünyayı
silinsin istersin hafızandan tüm yaşanmışlıkların
isyan edersin Tanrıya NİYE BEN diye
yüreğindeki herşeyi kusmak istersin bir bir iyisiyle,kötüsüyle
yapamadığındada feryadın damlalara dönüşüp
süzülür ya siyah inci misali yanaklarından,
işte o zaman kim olduğumuzu anladığımız andır.dostlar...saygılarımla..
Ne kaldı geriye...öl diyorsun:))keşke o kadar basit olsa o kendini bulmalar..oysa acılar çekerek yüzleşiyoruz kendimizle...işte o hevesler kıskançlıklar,hırslarla...lafta kolay uygulamada hep zordur kendini bulmalar...sevgiyle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta