Bir damlaydım, denize düşmeden önce,
var mıydım, bilmiyorum.
Belki Tanrı’nın unuttuğu bir düşünceydim,
belki de kendi rüyamda uyuyan bir ben.
Zaman akıyor —
ama ben, zamanın içinden değil,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta