Soğuk bir kentin kaldırım taşlarında buldum ayak izlerimi.Bu
kentte bütün yüzler kiralık,herkes kendi suretinden kaçıyor.
Dışardan bakıldığında sıcak bir yaz yağmuru gibi görünen bu ortamda,
senaryosu önceden hazırlanmış tiyatral oyunlar sahnelenmekte.
Kenti düşünen yok,ben hariç.
Sesler kırmızılaşmaya başlıyor,kendi arayan kayıp bir kentin masum yüzünde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta