Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kendini adam sanan,YALAKALIK yapmayı
marifet sanan RİYAKARLA KAYNIYOR mem-
leket dostum...
Kalemine,yüreğine ağlık...
ŞİİRİN SİLAHSIZ NÖBETÇİSİ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta