Taşıdığın kırık aynada gördüğün yüzün
duygularını kanattı hep
gölgene sarıldın her sabah
aklına geldikçe ayrılıklar
durmadan yaraladın kendini.
Öylesine yırttılar ki dikiş tutmaz gökyüzü
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta