Tanıdık yabancılara sordum beni,
Yoktu hiçbirinin hakkımda bilgisi.
Nasıl tanıyabilirlerdi ki zaten?
Duvarlar içinde mahlassızın kalbi.
Şu hücremin duvarlarıdır dökülen,
Aklımın yolları ise dolu diken.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta