Bir insanın en güzel hâli, kendisine benzemeye başladığı zamandır.
Başkasının beğenisine göre biçimlenmeyen bir yüz…
Övgüyle kabarmayan, küçümsenmeyle eğilmeyen bir ruh…
Kendi ölçüsünü dışarıda aramayan bir duruş…
Böyle bir hâlin gösterişe ihtiyacı yoktur. İnsanın üzerine sessizce yerleşir; bakışına başka bir anlam, konuşmasına başka bir tartı bırakır.
Çocukken insan kendisine bir dünya kurar. Büyüdükçe o dünyanın içine başkalarının eşyaları dolmaya başlar.
Her sevincin her kederin
En ölümsüz sevgilerin
Sonsuz denen göklerin
Herşeyin bir sonu varsa
Ayrılıkların da sonu var
Bir gün çıkıp geleceksin
Devamını Oku
En ölümsüz sevgilerin
Sonsuz denen göklerin
Herşeyin bir sonu varsa
Ayrılıkların da sonu var
Bir gün çıkıp geleceksin




Son zamanlarda okuduğum en güzel yazıydı . Sonuçta insanlar öyle yada böyle yalnız işte , hani kim sevdiğiyle aynı anda ölüyorkiii ! Kişinin artı yada eksisi kendine sonuçta, kişi kendi içinde huzuru sağlamadıkça herşeye yapmacıklaşması normal bu hayatta , zaten çağımızın en büyük sorunu kişinin kendisiyle alakalı.! Günümüzde hiç ayırım yapmadan kişisel çıkarları çıkarttıkmı geri kaç tane insan kalır sence.!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta