Bazen zordur yaşamak..
Nefes almak bile güç gelir insana..
Esen rüzgarların önünde savrulurken,
Kuruyan yaprak gibi..
Bir kuşun kanadına
takılıp gitmek istersin uzaklara..
Bazen bir güzel söz tutar insanı ayakta...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




KENDİNE İYİ BAK..o yabancı dünyada...! ! !
Son cümle tam onikiden vurmuş..
HARİKASIN CANDOST..SEVGİMLE..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta